Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Μόλλυ Σουήνη


Πρεμιέρα έκανε χτες, 18 Οκτωβρίου 2017, η παράσταση Μόλλυ Σουήνη στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου με ερμηνευτές τους Δημήτρη Γεωργιάδη, Δέσποινα Κούρτη και Αργύρη Ξάφη και σκηνοθεσία από την Ιώ Βουλγαράκη. 

Η Μόλλυ, που είναι τυφλή από τους πρώτους μήνες της ζωής της, πείθεται από τον άντρα της να υποστεί μια χειρουργική επέμβαση με σκοπό να μπορέσει ξανά να δει. Τελικά, μετά την σχετική επιτυχία της επέμβασης, βρίσκεται «εξόριστη» σε έναν κόσμο όπου αδυνατεί να υπάρξει, αφού όλη η προηγούμενη ζωή της, απ’όταν θυμάται τον εαυτό της, έχει φτιαχτεί πάνω στην τυφλότητα.

Ο Βορειοϊρλανδός Μπράιαν Φρίελ, ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς του σύγχρονου θεάτρου, εμπνευσμένος από μια αληθινή ιστορία, συνθέτει το μύθο του ιδιοφυώς μέσα από τρεις παράλληλους μονολόγους: της Μόλλυ, του άντρα της, Φρανκ, και του οφθαλμίατρου, κ. Ράις, που αναλαμβάνει το χειρουργείο. Έτσι το δράμα μάς αποκαλύπτεται σταδιακά από την σκοπιά του καθενός, αγγίζοντας με τολμηρή ειλικρίνεια και αναπάντεχο χιούμορ τις πιο σκοτεινές και πιο παράδοξες γωνιές της ανθρώπινης ψυχής, μέσα από μια σύλληψη που τελικά ξαναφωτίζει αυτό που ονομάζουμε «υποκειμενική αφήγηση». 

Η νέα δουλειά της ομάδας ΠΥΡ αφηγείται την απλή ανθρώπινη ιστορία της Μόλλυ Σουήνη, μια αλληγορία για τον ιλιγγιώδη κίνδυνο της ουτοπικής προσδοκίας, για να μιλήσει για τον συγκινητικό αγώνα του ανθρώπου, του κάθε ένα από μας, να διατηρήσει κάτω από αντίξοες συνθήκες την ταυτότητά του. 
Από το δελτίο τύπου της παράστασης
 
Σε ένα λιτό σκηνικό από πολύχρωμες κουρτίνες κάποιες από τις οποίες "συνομιλούν" με τα κοστούμια των ηθοποιών (σκηνικό - κοστούμια Μαγδαληνή Αυγερινού) και σε κάποια σημεία παίζει η Μόλλυ μαζί τους ή πηγαίνουν και"κρύβονται" πίσω τους οι δύο άντρες της ιστορίας μέσα από τους τρεις μονολόγους μας αποκαλύπτεται σταδιακά η ιστορία της Μόλλυ, ειδωμένη από την σκοπιά του καθενός. Τα μόνα υπόλοιπα αντικείμενα που χρειάζονται είναι ένα μπουκάλι ουίσκι και ένα ποτήρι, ένα σημειωματάριο και μία κιθάρα. Οι ερμηνείες είναι πολύ καλές και από τους τρεις ηθοποιούς, ένας Αργύρης Ξάφης στο ρόλο του Φρανκ που "γυαλίζει το μάτι του" καθώς ενθουσιάζεται με το στόχο να κάνει τη γυναίκα του να ξαναβρεί το φως της ενώ και ο δόκτωρ Ράις του Δημήτρη Γεωργιάδη, που για τους δικούς του λόγους θελει το ίδιο, είναι σοβαρός και όπως θα περίμενες να είναι ένας γιατρος παρόλα τα προβλήματα στην προσωπική του ζωή. Η Δέσποινα Κούρτη στο ρόλο της τυφλής Μόλλυ αποδίδει άριστα την παιδική αφέλεια του ανθρώπου που μαθαίνει τον κόσμο για πρώτη φορά για να παραιτηθεί αμέσως μετά από την προσπάθεια. Η Ιώ Βουλγαράκη φαίνεται να επανέρχεται στις ωραίες σκηνοθετικές στιγμές της μετά την όχι και τόσο επιτυχημένη Άφιξις και να πλησιάζει τον πήχυ που η ίδια ανέβασε πολύ ψηλά με τους Ληστές του Σίλλερ στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2014. Το μοναδικό ίσως αρνητικό να είναι η μεγάλη διάρκεια (1 ώρα και 45 λεπτά) η οποία χτες έφτασε τις δύο ώρες λόγω του ότι δέκα λεπτά πριν από το τέλος μία κυρία στην πρώτη σειρά των καθισμάτων έπαθε επιληπτική κρίση και φυσικά αμέσως η παράσταση σταμάτησε μέχρι να συνέλθει κάπως και να αποχωρήσει.


Συντελεστές:

Μετάφραση: Αργύρης Ξάφης
Σκηνοθεσία: Ιώ Βουλγαράκη
Σκηνικό-Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Φωτογραφίες αφίσας: Κική Παπαδοπούλου
Graphic design: Γιώργος Παντελάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί: Δέσποινα Κούρτη (Μόλλυ), Αργύρης Ξάφης (Φρανκ), Δημήτρης Γεωργιάδης (Ράις)




Πληροφορίες / Κρατήσεις:


Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Στόμα γεμάτο χώμα από την ομάδα Άγρια Σκέψη

"Ένας πυρηνικός όλεθρος μας φέρνει αντιμέτωπους με το τέλος. Ενός ανθρώπου, ενός πολιτισμού , ενός κόσμου . Είναι οι δυο. Είναι ερωτευμένοι. Και αποφασίζουν να μας μιλήσουν για όσα δεν τόλμησαν νωρίτερα. Ακόμα κι όταν όλα καταρρέουν , οι δυο εραστές επιμένουν να τραγουδάνε το "bella ciao". Ωστόσο υπάρχει μόνο μία αντισφυξιογόνος μάσκα άρα και μόνο ένας επιζών. Ποιος θα είναι; Μία performance που εξετάζει τη σχέση του ανθρώπου με την επανάσταση, την ηθική, την αθωότητα και τη κανονικότητα." Από το δελτίο τύπου της παράστασης.

Σε ένα σκηνικό από παλέτες και χώμα τα οποία χτίζουν έναν θρόνο (για όποιον από τους δύο μείνει στο τέλος;) και γύρω βιβλία και εφημερίδες αλλά και πούρα και καρότα τα οποία εμφανίζονται ως διά μαγείας.

Σε έναν υπόγειο θάλαμο αερίων κλειδωμένοι δύο εραστές (μεταξύ τους, αλλά και της ζωής) παλεύουν για μία αντιασφυξιογόνο μάσκα για να σωθούν από το τέλος που έρχεται.

Η ερμηνεία από τους δύο πρωταγωνιστές είναι καλή και πιστεύω ότι θα μας απασχολήσουν ξανά στο μέλλον καθότι ακόμα και οι δύο σπουδάζουν στη δραματική σχολή.  

Μία παράσταση που αν και μικρή σε διάρκεια είναι μεστή σε νοήματα και χρειάζεται την προσοχή σου για να την κατανοήσεις.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Οδηγός επιβίωσης Scratch night


Καλωσορίσατε στον οδηγό επιβίωσης για το Scratch night του Bob theatre festival!


Ο οδηγός αυτός απευθύνεται σε άτομα που θέλουν να δηλώσουν συμμετοχή στον εν λόγω διαγωνισμό.

Δηλαδή ηθοποιούς ή σκηνοθέτες που μόλις έχουν αποφοιτήσει από κάποια δραματική σχολή, ή που σπουδάζουν ακόμα, αλλά και ηθοποιούς που έχουν κάποια χρόνια στο χώρο και θέλουν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους (υπάρχουν παραδείγματα). Κυρίως. Επίσης απευθύνεται σε άτομα που ασχολούνται ερασιτεχνικά με το θέατρο. Και άτομα που μπορεί να θέλουν να ασχοληθούν λίγο πιο σοβαρά με τη συγγραφή κάποιου θεατρικού έργου και ενδεχομένως να θέλουν να αναλάβουν τη σκηνοθεσία του κειμένου τους. Άμα ανήκεις σε κάποια από τις δύο τελευταίες κατηγορίες, και ειδικά στη δεύτερη, ΜΗΝ το κάνεις. 

Αλλά πρώτα ας πούμε μερικά λόγια για το Bob.

Φέτος εντάσσεται τρόπον τινά στο Φεστιβάλ Αθηνών, σαν προφεστιβαλική περίοδος του Φεστιβάλ Αθηνών θα μπορούσαμε να πούμε.

Τώρα πως γίνεται ένα φεστιβάλ να είναι προφεστιβάλ για ένα άλλο φεστιβάλ δεν το καταλαβαίνω. Εκτός κι αν είναι σαν το λεγόμενο lead in των δελτίων ειδήσεων.

Το Bob festival αυτοπροσδιορίζεται (και διαφημίζεται) ως το σημαντικότερο φεστιβάλ νεανικού θεάτρου και υποτίθεται δίνει βήμα σε νέους ανθρώπους. Και ίσως έτσι να είναι, ποιος είμαι εγώ, ένας απλός θεατρόφιλος, για να κρίνω;

Το πρόγραμμα του μεταβάλλεται χρόνο με το χρόνο οπότε δεν έχει κάτι πολύ σταθερό για να σου αναφέρω. Βέβαια φαίνεται να "κατασταλάζει" σε αναβιώσεις παραστάσεων περασμένων ετών (βλ. Μπιλ και Λου) και επαναλήψεις από παραστάσεις που τελείωσαν τη σεζόν που φεύγει και ίσως δε πρόλαβες να τις παρακολουθήσεις. (βλ. Γιοσίρου Γιαμαγκούσι).

"Ψυχή" του Bob festival είναι οι ομάδες AbOvo & 4 frontal με αρχηγούς τους Γιάννη Σαρακατσάνη και Θανάση Ζερίτη αντίστοιχα. Αισίως φτάνει στη δέκατη χρονιά διεξαγωγής του ενώ το Scratch night την όγδοη.

Αλλά τι είναι το Scratch night; Το Scratch night, φερμένο στην Ελλάδα αυτούσιο από αντίστοιχα φεστιβάλ του εξωτερικού, είναι το διαγωνιστικό τμήμα του Bob. Νέες ή νεοσύστατες (αν και ποτέ δεν κατάλαβα τη διαφορά αυτών των δύο) θεατρικές ομάδες ετοιμάζουν 15' από μία ιδέα που έχουν και θέλουν να γίνει παράσταση και διαγωνίζονται στη "θρυλική" αποχή του Scratch night ζητώντας την ψήφο του κοινού (και της κριτικής επιτροπής). Άμα κερδίσεις τον τελικό το έπαθλο είναι 1000€ συν ένα σεμινάριο παραγωγής και δραματουργίας ούτως ώστε να καταφέρεις να μετατρέψεις την ιδέα που είχες σε παράσταση.

Βέβαια πριν φτάσεις​  να διεκδικείς την ψήφο πρέπει αναγκαστικά να περάσεις από την ψυχοφθόρα διαδικασία της αίτησης. Και αν είσαι τόσο σίγουρος ότι θες να μπεις σε αυτή τη διαδικασία εγώ είμαι εδώ για να σε βοηθήσω!

Το πρώτο που έχεις να κάνεις είναι να περιμένεις να ανοίξουν οι συμμετοχές, ένα διάστημα δηλαδή από Ιούνιο μέχρι και Φεβρουάριο εξαρτάται πότε θα πάρεις την απόφαση. Συνήθως οι συμμετοχές ανοίγουν το Μάρτιο και τελειώνουν μέσα στον Απρίλιο, φέτος ας πούμε τελείωσαν Κυριακή των Βαΐων. Αφού το αποφασίσεις να δηλώσεις συμμετοχή πρέπει να σκεφτείς τι θες να κάνεις παράσταση. Μπορεί να είναι δικό σου έργο ή όχι, αυτό που ζητάνε είναι να επιλέξεις κάτι που δεν έχει παιχτεί ξανά στο παρελθόν (π.χ. Το Πεπρωμένο ονομάζεται Κλοτίλδη του Τζοβάνι Γκουαρέσκι που επέλεξε η νικήτρια ομάδα του Scratch night 2016, Αμαλία Καβάλη & Γιάννης Σοφολόγης). Μετά πρέπει να βρεις τα άτομα που θα στελεχώσουν την ομάδα σου. Εντάξει, και αν είσαι ηθοποιός που μόλις έχει αποφοιτήσει από κάποια δραματική σχολή σίγουρα έχεις κάνει κάποιες παρέες αυτά τα 3 χρόνια που μπορείς να μαζέψεις και να ανάλαβετε να στήσετε μια ομάδα και να την ονομάσετε π.χ Παίδες εν δράσει. Ομοίως και αν είσαι ακόμα σπουδαστής ή ανήκεις σε κάποια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα (π.χ. στο δήμο όπου κατοικείς). Άμα όμως είσαι της τελευταίας κατηγορίας που σου ανέφερα πριν (θυμάσαι; συγγραφέας που να θέλει να σκηνοθετήσει το δικό του κείμενο) πρέπει να βρεις μόνος σου τους ηθοποιούς που πιστεύεις ότι θα αποδώσουν καλύτερα το έργο σου. Ωραία λες, εύκολο. Με 90% ανεργία στο χώρο σίγουρα θα βρω τα 3 άτομα π.χ. που μου χρειάζονται. Έλα όμως που δεν είναι έτσι. Όσους και να ρωτήσεις θα σου λένε έχω μια δουλειά, μα μια Επίδαυρο να παίξω το καλοκαίρι, μα ένα σίριαλ στην τηλεόραση, μα τώρα ετοιμάζω ένα ντοκιμαντέρ, μα κάνω πρόβες για μια παράσταση που θα ανέβει το ίδιο διάστημα με το Bob, μα θα πάρω μέρος με άλλη ομάδα κι εγώ στο Bob, ξεμένεις από επιλογές. Άσε που κανείς δε θέλει να δουλέψει για το τζάμπα. Γιατί το Scratch night είναι μία πολύ ιδιαίτερη συνθήκη που απαιτεί την εργασία του ηθοποιού χωρίς αμοιβή (για ένα μήνα το λιγότερο) με την προοπτική να πάει καλά το project, να φτάσεις τελικό και την επόμενη σεζόν να έχεις τη δική σου ολοκληρωμένη παράσταση! Γαμάτο;

Αλλά μην ανησυχείς! Δεν έχεις ομάδα; Δε πειράζει! Το Bob είναι εδώ για να σου δώσει τη λύση! Από φέτος (2017) διοργανώνει και Workshop! Στο οποίο δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν και μεμονωμένοι καλλιτέχνες (ηθοποιοί, συγγραφείς, σκηνοθέτες ή και τα 3 ή 2 από τα 3, μας κάναν τα 3 2 δηλαδή) που δεν ανήκουν σε κάποια ομάδα. Γαμάτο; ΌΧΙ! 

Γιατί αν είσαι συγγραφέας-σκηνοθέτης που δεν έχει αποφοιτήσει από κάποια δραματική σχολή δε θα σε επιλέξουν! Πολύ απλό! Θα σου πουν στο περίπου, ευγενικά είναι η αλήθεια, ότι επέλεξαν νέους καλλιτέχνες που μόλις έχουν αποφοιτήσει από τη σχολή τους και έκαναν μία διαλογή για να υπάρχει μία αρηθμητική ισορροπία. Και για να σου χρυσώσουν το χάπι θα σου πουν κάτι τέτοιο:

"Αυτό σημαίνει ότι δεν σας κρίνουμε σαν καλλιτέχνες, πως θα μπορούσαμε άλλωστε μέσα από μία αίτηση να αποφασίσουμε εμείς ποιός είναι ταλαντούχος, ή όχι. Θα ήταν μεγάλη μας χαρά, να παρακολουθήσουμε από κοντά κάποια στγμή τη δουλειά σας, και γι’ αυτό θα θέλαμε να μας ενημερώσετε για τις επομένες παραστάσεις σας." Οπότε και εσύ αποφασίζεις να συνεχίσεις να ψάχνεις για ηθοποιούς για να κάνεις τη γαμημένη την αίτηση που χρειάζεται και να τους αποδείξεις ότι αξίζω να έχω μία ευκαιρία. Έχασες μία μάχη αλλά όχι και τον πόλεμο, σωστά; Λάθος! ΜΗΝ το κάνεις, μη συνεχίσεις. Αυτή η ευκαιρία δε θα έρθει ποτέ. Δε θες να με ακούσεις; Οκ, δικαίωμα σου.

Και συνεχίζεις λοιπόν και σου μένουν πάνω κάτω 12 μέρες για να βρεις τα 3 άτομα που σου χρειάζονται και λες εντάξει θα τα καταφέρω. Ένα καλό εργαλείο για αυτό το σκοπό είναι το artcom.gr, ένα site όπου μπορείς να βρεις πληθώρα καλλιτεχνών. Φτιάξε προφίλ για να μπορείς να δεις περισσότερα προφίλ μιας και αρκετοί τα έχουν "κλειδωμένα". Ξεκίνα ψάχνοντας τους νέους ηθοποιούς ή τους μαθητές δραματικής σχολής ή τους ανερχόμενους (με αυτή τη σειρά). Στείλε μήνυμα σε όλους όσους θεωρείς ότι ταιριάζουν με αυτό που έχεις να κάνεις. Επέλεξε όμως αυτούς που θα σου απαντήσουν θετικά φυσικά και έχουν τα καλύτερα βιογραφικά, δηλαδή να έχουν τελειώσει τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, του Εθνικού ή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Θα καταλάβεις πιο κάτω γιατί το λέω αυτό. Σου δίνει τη δυνατότητα μεταξύ inbox, email & sms. Επέλεξε τα δύο πρώτα. Ακόμα καλύτερο είναι να ψάχνεις τα ονόματα τους στο φατσοβιβλίο, ελληνικά και greeklish γιατί δε ξέρεις πως το έχει γραμμένο ο καθένας. Τον βρήκες; Στείλε του αίτημα φιλίας, πρόσθεσε τον στο messenger και μετά στείλε του μήνυμα (με αυτή τη σειρά) (hint: αυτή η διαδικασία είναι καλό να γίνει με το που αποφασίσεις να κάνεις την αίτηση). Άμα σου πει ότι τον ενδιαφέρει κανόνισε συνάντηση μαζί του για να τα πείτε από κοντά. Έχε στον νου μία καταληκτική ημερομηνία που θα αποφασίσεις ποιους θα επιλέξεις για το scratch σου και να την αναφέρεις ότι θα λάβει την οριστική απάντηση σου τότε, σε περίπτωση φυσικά που κι εσύ λάβεις παραπάνω από μία θετικές απαντήσεις και θεωρείς ότι αυτό το άτομο που συνάντησες σου κάνει. Άμα είσαι πολύ κοντά στην προθεσμία ζήτα να τα πείτε τηλεφωνικά γιατί ο χρόνος σε πιέζει. Σε αυτή την περίπτωση οι "τυχεροί" θα είναι οι πρώτοι που θα σου απαντήσουν "Είμαι μέσα!".

Αφού ανοίξουν οι συμμετοχές και έχεις τα άτομα που θες καλό είναι να βρεθείς και να συζητήσετε για το έργο και πως θα το στήσετε καλύτερα. Αλλά τι λέω! Η αίτηση χρειάζεται και ένα βίντεο. Που να παρουσιάζεις την ιδέα σου.

Ναι, ένα βίντεο 2 λεπτών (το πολύ!) (σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού εννοείται). Ε, και 2'38" π.χ. να είναι δε τους νοιάζει! Ίσα ίσα που θα μετρήσει και θετικά μη σου πω. Και άμα η προθεσμία λήγει Κυριακή και εσύ στείλεις το βίντεο τη Δευτέρα με email δε θα σε βγάλουν εκπρόθεσμο όπως θα ήταν το σωστό και δίκαιο αλλά θα σε δεχτούν (και θα φας και τη θέση από κάποιον που θα επιλέξει να φτιάξει κάτι πιο απλό και εντός του χρόνου των 2 λεπτών για να προλάβει την ημερομηνία). Για αυτό σου λέω κάντο! Μη σου πω ότι πρέπει να βιντεοσκοπήσεις και όλο το scratch σου και να το στείλεις για να αποκτήσουν μία σαφή άποψη αν τους αρέσει ή όχι και τελικά να το επιλέξουν ή όχι. Άμα όμως δεν έχεις το χρόνο να φτιάξεις ένα βίντεο όπως το θέλουν αυτοί μη φτιάξεις. Αλήθεια σου λέω, καλύτερα μη στείλεις. Υποτίθεται ότι οι αιτήσεις στις οποίες περιλαμβάνεται το βίντεο έχουν σαφώς μεγαλύτερο προβάδισμα από τις υπόλοιπες. Παπάρια. Η αλήθεια είναι ότι όσο πιο χαζό και ακατανόητο το βίντεο που θα φτιάξεις τόσο πιο πιθανό και εύκολο είναι να σε επιλέξουν. Φτιάξε ας πούμε ένα βίντεο που να παίζεις με τις σκιές στο δρόμο και να κάνεις με τα χέρια την κίνηση του στόματος και να μιλάς ταυτόχρονα (αλλάζοντας λίγο τη φωνή) αναφέροντας το όνομα του Scratch σου συνέχεια π.χ. Αίμα στο χιόνι, αίμα στο χιόνι, αίμα στο χιόνι, αίμα στο χιόνι, αίμα στο χιόνι. Κατάλαβες τι θέλω να πω. Ή ένα βίντεο "άγριο" που σε άλλο του σημείο θα κάθεται ένας από τους ηθοποιούς σε ένα πεζούλι και θα αναφέρει το όνομα του Scratch είτε κανονικά είτε ανάποδα π.χ. Αίμα στο χιόνι ή χιόνι στο αίμα; Αίμα στο χιόνι ή χιόνι στο αίμα; Κατάλαβες και πάλι τι θέλω να πω. Ας μην καταλάβει κανείς άλλος τι πραγματεύεται το βίντεο σου αυτοί θα επιλέξουν με βάση αφ’ ενός το πόσο τους ενδιαφέρει το θέμα του κάθε έργου και αφ’ ετέρου την αίσθηση που τους αφήνει η πρόταση γενικότερα. Και καλά. Πάντως αυτό το βίντεο θα έχει "καλύτερη και πιο σαφή αισθητική" από το δικό σου που θα είναι απλό και κατανοητό. Θα τους φανεί πολύ απλό το δικό σου, "πρώτου επιπέδου" θα μπορούσαμε να πούμε και θα απορρίψουν την αίτηση σου. Για αυτό καλύτερα άμα δεν έχεις χρόνο μη στείλεις βίντεο, έχεις περισσότερες πιθανότητες να περάσεις στο Scratch night.

Για να σου χρυσώσουν και πάλι το χάπι θα σου πουν κάτι τέτοιο: "Λυπούμαστε πολύ που δεν σας επιλέξαμε για το Scratch Night. Αυτό, όμως δεν σημαίνει πως απαξιώνεται η δουλειά σας. Ο μοναδικός κριτής είναι το κοινό. Γι'αυτό θα χαρούμε πολύ να σας δούμε σε κάποια θεατρική σκηνή με τη νέα σεζόν."

Ας πούμε όμως ότι έχεις κάνει όσα σου είπα και είσαι στην ευχάριστη θέση που λαμβάνεις την απάντηση ότι θα παρουσιάσεις το Scratch σου! Μάζεψε κόσμο! Τι εννοώ; Μπορείς να μαζέψεις 550 άτομα για να σε ψηφίσουν; Κάντο! Αλλιώς μην περιμένεις να κερδίσεις το Scratch night (εκτός κι αν έχεις τελειώσει μία εκ των τριών μεγάλων της Αθήνας). Σημασία δεν έχει τι Scratch θα παρουσιάσεις και πως θες να το παρουσιάσεις. Σημασία έχουν μόνο τα βιογραφικά. Δε με πιστεύεις; Μην περιμένεις να κερδίσεις το Scratch night αν δεν έχεις αποφοιτήσει (τουλάχιστον) από τη σχολή του Κουν. Έχει παρατηρηθεί μία εμμονή από την κριτική επιτροπή σε άτομα που έχουν αποφοιτήσει από τη συγκεκριμένη σχολή άλλοτε ορθά άλλοτε όχι.

Άμα κατάφερες να διαβάσεις ως εδώ, αγαπητέ μου αναγνώστη, σε ευχαριστώ για την υπομονή σου. Αλλά κράτα την για την διαδικασία που σου προανέφερα. Θα σου χρειαστεί. Να θυμάσαι ένα πράγμα. Τα όνειρα κοστίζουν στην ψυχική σου υγεία. 

Το Bob theatre festival ΔΕΝ δίνει την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους που δεν έχουν αποφοιτήσει από κάποια δραματική σχολή και είναι αυτοδίδακτοι. Άμα όμως είσαι απόφοιτος δραματικής σχολής και ειδικά του Κουν, go ahead and make me proud.

Όπως έχουν πει κι οι FF.C.: "Φταίει που η τέχνη έγινε χρήμα και το χρήμα έγινε τέχνη".

Υ.Γ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.

Οι απόψεις που καταγράφονται εδώ είναι απολύτως προσωπικές και ουδεμία ευθύνη φέρω για τυχόν παρενέργειες. Παρακαλώ αφού τις διαβάσετε συμβουλευτείτε το γιατρό ή το φαρμακοποιό σας.